Czym jest stworzenie?

Stworzenie jest sumą wszystkich Myśli Boga, nieskończonych pod względem ilości oraz istniejących wszędzie bez żadnych granic. Tylko Miłość stwarza i tylko na swoje podobieństwo. Nie było takiego czasu, w którym wszystko, co stworzyła miłość, nie istniało. Ani też nie będzie takiego czasu, w którym cokolwiek, co stworzyła, poniesie jakąkolwiek stratę. Myśli Boga są na zawsze dokładnie takie, jakie były i jakie są, niezmienione przez czas i niezmienione po skończeniu czasu.

Myślom Boga dana jest wszelka moc, którą posiada ich Stwórca. Albowiem On pomnaża Miłość poprzez jej dawanie. W ten sposób Jego Syn ma udział w stworzeniu, a zatem musi mieć udział w mocy stwarzania. To, co zgodnie z Wolą Boga miało być na zawsze jednym, nadal będzie jednym, gdy skończy się czas, i nie zmieni się przez cały okres trwania czasu, pozostając takim, jakim było, zanim powstała myśl o czasie.

Stworzenie jest przeciwieństwem wszelkich złudzeń, gdyż stworzenie jest prawdą. Stworzenie jest świętym Synem Boga, albowiem w stworzeniu Jego Wola jest całkowita pod każdym względem, sprawiając, że każda część zawiera w sobie Całość. Jego jedność ma na zawsze zapewnioną nienaruszalność; na zawsze zawiera się w Jego świętej Woli, będąc poza wszelką możliwością krzywdy, oddzielenia, niedoskonałości i jakiejkolwiek skazy na swej bezgrzeszności.

My jesteśmy stworzeniem, my, Synowie Boga. Zdajemy się odrębni i nieświadomi wiecznej jedności z Nim. Jednakże poza wszystkimi naszymi wątpliwościami, mimo wszelkich lęków, ciągle trwa pewność. Albowiem Miłość pozostaje ze wszystkimi swoimi Myślami, bo Jej pewność jest ich pewnością. Pamięć o Bogu żyje w naszych świętych umysłach, które znają swą jedność oraz jedność ze swym Stwórcą. Niech naszą funkcją będzie tylko zgoda na powrót tej pamięci i zgoda na to, by Wola Boga spełniła się na ziemi; niech naszą funkcją będzie tylko powrót do zdrowia umysłu oraz bycie takimi, jakimi Bóg nas stworzył.

Nasz Ojciec wzywa nas. Słyszymy Jego Głos i wybaczamy stworzeniu w Imię jego Stwórcy, samej Świętości, którą podziela Jego Własne stworzenie i która jest nadal częścią nas.

Lekcja 329

Już wybrałem to, co jest Twoją Wolą.

Ojcze, sądziłem, że odszedłem od Twojej Woli, przeciwstawiłem się jej, złamałem jej prawa i wprowadziłem inną wolę, potężniejszą od Twojej. Jednakże w rzeczywistości jestem jedynie Twoją Wolą, rozprzestrzenioną i rozprzestrzeniającą się. Tym jestem i to się nigdy nie zmieni. Jak Ty jesteś Jednym, tak i ja jestem jednym z Tobą. I to wybrałem, gdy mnie stworzono, kiedy to moja wola stała się na zawsze jedną z Twoją. Tego wyboru dokonałem na całą wieczność. Nie może się on zmienić i sprzeciwiać samemu sobie. Ojcze, moja wola jest Twoją. I jestem bezpieczny, wolny od trosk i pogodny oraz żyję w nieskończonej radości, ponieważ taka jest Twoja Wola.

Dziś uznamy naszą jedność ze sobą nawzajem i z naszym Źródłem. Nie mamy woli odrębnej od Jego i wszyscy jesteśmy jednym, ponieważ wszyscy podzielamy Jego Wolę. Dzięki temu poznajemy, że jesteśmy jednym. Dzięki temu w końcu znajdujemy naszą drogę do Boga.


Tłum. Jerzego Prokopiuka opublikowane za zgodą Wydawnictwa Poza Czasem
Copyright © by Wydawnictwo Poza Czasem Sp. z o.o.